:تصاویر و سمبل ها
کودک و مادربزرگ، دوچهره دو "من" یک انسان هستند که "خود یگانه" را در مسیر باریکه راهی جستجو می کنند به این امید که سرانجام این راه آنها را بسوی شاهراه "خود یگانه" هدایت کرده و نزدیک سازد... با ایمان به اینکه "او" در آنجا مشتاقانه در انتظارشان است.
... شال سیاه مادربزرگ نشانی از نوشته های زندگیست...
داستان آنچه را که زندگی بر شانه های ظریفش نهاده است...و خورشید طلایی بر روی شال سیاه مظهر گرمای عشق و ایمان و امید است که علی رغم سیاهیها او را ترک نمی کنند...
....لباس سفید کودک نشانگر صفحه سفید پاکی و ساده دلی و نیز انتظار است... انتظار آنچه را که قلم "او" بر آن خواهد نوشت...
چهره عروسک با الهام از یکی از شاهکارهای "مودیگلیانی" نقاش ایتالیایی است به نام " فرشته ای با صورت متین و سنگین" فرشته به معنای رابط بین خالق و مخلوق...
سنگینی به معنای فیزیکی خود، فرشته را بسوی زمین می راند در حالی که فرشته همواره لطافت و زیبایی خوشبختی را در چهره حفظ می کند...
... و متانت چهره بدون تردید خوشبختی را از "لذت" که معمولاً با او در اذهان شریک است، جدا می سازد.
اسم او "شهلا" که صفتی برای چشمان زیباست، بیانگر زیبائی "امید" است که مادر جاودانهٌ تمام زیبائیهاست...

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------

1-modigliani